BortgangBortgang, no. (fsv bortganger) i nuv. bet.; Jesu bortgang til faderen. Brochm I. 742 b; lidet effter deris bortgang kom hr. P selff (1655). KhS5 III. 714; – HS 6120 (ovf. IV. 358 a49). Jf hedeng. 1).se i sammenhæng Vis mere +