BortvigeBortvige, go. afvige, undvige, drage bort; wi ere bort wigede fra dine bud. Dan. 9.5 (1550, 1647); Psalmedigtn. I. 352 a; Sørenn Jørgensenn er bortdragenn och bortviigtt aff samme gaardtt (1558). Rosenv., Gl. D. II. 217; (1567). sst. III. 53; nu (er ansigtet) blægt, efter blodet er bortviget. B. Tott. II. 72; P. Resen. 251; alt ont maa der bortvige. Kingo, Psalmeb. 76. Smlgn. vige.se i sammenhæng Vis mere +