BrændestenBrændesten, no. 1) (isl. brennusteinn.) svovl; ingyde at there mwn ien drik aff brænsten oc veld bly. H. Suso. 75.16; foræ allæ i bek oc brennesten. Hell. Kvinder. 25.34; herræn skal plavæ theth meth brænnæsteen. Gl. D. Bib. 5. Msb. 29.23; brennesteens luct, sulphureus odor. Vocab. var. expos. 1576. 35v (derimod sulphur, suaauelsten. sst. 88v.); – reynde herræn øwer Sodomam ok Gomorram brennændhe sten. Gl. D. Bib. 1. Msb. 19.24. 2) rav; raff eller brendesten. H. Smid, Lægebog. I. 159, 134v. Smlgn. t. brennenstein, bernstein.Brændesten, no. 2); glessum, brende sten, raff. SmdL 377; SmdLb II. 20. Jf barns. se i sammenhæng Vis mere +