GarnvindeGarnvind(e), no. i nuv. bet.; Etym 523 (u. girgillus, jf ovf. II. 17 a23); – garn windt (1601). NkS 351d (4°) e 6. Jf FeilbO; vind ovf. IV. 833 a26.se i sammenhæng Vis mere +