SnimenSnime(n), bio. (isl snemma, snimma fsv snima) nylig; - Wadian sa snime døde. RD I. 49; hans siel gik til hannum i then tijme, som vdh wor gangen aff hannum snyme (1510). NdM II. 322 (= Br 32410); – æn the hawæ nw snymen varet (1396). GhA V. 53 (frgd. o. ovf. II. 574 a4, jf Br 56); sancte Pouel, ther snymen var vend til cristendom. HKv 224-5; TSd 130v (ovf. u. bradfangen); mandat oc besigling nu snimen vdgangen (1551). KhS V. 44; warstthu snimen hiemme. DgF III. 517 a; II. 592 a; Judit 44 (1607, ovf. III. 244 b31). Jf fors. – 3 g; nylig, sidst; - wy æræ auer enæ wordnæ meth wor frendæ konung Eriks radh oc mæn nw snymest i Wyburgh (1396). DoB 55 (jf GhA V. 53); j huilket AA bothe nw snymist til foren (1408). DoB 345. Vis mere +