SpegeSpege, go. (svd speka, sv spicka) salte og røge let; de 14 laxe anamitt N slotzfysker att spege for mig (1619). DS2 III. 195; M.Spege, go.; somt hengde ieg op i været at spege. Heg 181; Fdg 22/11 1671 (ovf. III. 648 b9); 31/12 1700 k 5 § 10 (ovf. IV. 227 a52); opr. vindtørre, jf de anf. sv. o., spegekød ndf.se i sammenhæng Vis mere +
SpegeSpege, no.? it speege udyrcket marck (1638). DS2 IV. 49. Jf MbD: spiig ɔ: morads; svd speka ɔ: blåler? Vis mere +