UmildhedUmildhed, no. (fsv omildhet) 1) grumhed, strenghed; wmildhedt, wold oc macht. PE 11; CP V. 34313-14; aff saadan deris wmildhed er kong A foraarsaget at lide megen elendighed. Hvf I. 71; Etym 568 (u. inhumanitas); nogle ocsaa ved skefnens u-mildhed ere forkomne. BT I. fort b 1v; vinterens umildhed. RFII 431. 2) ugudelighed; the giordhe vmildhet. 5 Msb 95 (ÆB; 1550: deris wgudelige vesen; Vulg: egerunt impie); henkaste det hædenske affguderi oc vmildhed oc bleff en gudfryctig oc christen konning. Lysch 189.se i sammenhæng Vis mere +