VeltykkeVeltykke, no. velbehag, vilje; - Hebr 1210 (1524, CP, ovf. IV. 480 a5); gaff oss sin wilgis lønlighed til kende effter sit æget væltøcke. Ef 19 (CP; 1524: weltocke). Jf tykke.Veltykkelse, no. = veltykke; Gudz vilies veltykkels. HS 2116-17. Jf tykkelse. Vis mere +