VindebroVind(e)bro, no. hunk. (∾ isl vindabrú) i nuv. bet.; som sit skip lader gømmen windebroen oc hwn faller nedher (1443). KD I. 174; – Etym 1416 (ovf. III. 872 b21); Steph I. 59 a. Jf bro.Vind(e)bro, no.; lladher nw neder the vindebro. RD II. 220 (= then w., jf ovf. V. 171 a12). se i sammenhæng Vis mere +