åtrååtrå, no. (sv åtrå) = adtrå; wskiælig aathra han haudæ dær til, at han mattæ wordæ kuning. NdM V. 165. Jf trå (IV. 461 a51).åtrå, go. (sv åtrå) = adtrå; aatror aff al thin hug at tilføghes there selscap. HS 9817. åtrålig, to. = adtråelig; HS 82 (ovf. IV. 951 a31). Vis mere +
åtrååtrå, go. (sv åtrå) = adtrå; aatror aff al thin hug at tilføghes there selscap. HS 9817. se i sammenhæng Vis mere +