JagtJagt, no. hunk.; theres iagt wden forloff saa er løffuen hiem, att hun kommer strax egen (1536). D. Mag. 3. R. V. 310. – lader strax en iagtefolk løbe efter dennem. Vedel, Sv. Tiuvesk. 15; iægter og baade vel at belægge (1658). N. D. Mag. I. 84; om sommeren med deris jegter did seigler at fiske paa øerne (1687). Geh. Ark. årsb. II. 273. Jægt er egenlig vistnok n. form, jvfr. Aasen: jagt. – jagt. Comenius, Opladne Dør. § 464; Steph., Nomencl. I. 200; Nucl. latinit. 130; iactskib. Colding, Etymol. 196. Smlgn. Rydqvist. VI. 213: jakt.Jagt, no. Jf fetalje-, for-, fur(re)-, rors-, segle-, spel-, strids-, vedj.Jagtskib, no. = jagt; Etym 196 (u. celox), 285 (= navis cursoria). Vis mere +