FligFlig, no. (isl flík) i nuv. bet.; Etym 616 (ovf. II. 504 a10); (1653). KhS VII. 672 (ovf. I. 423 b25); opspoore Gud igien at bøde landsens fljg, hand rev i vrede hen. KC a 2v. Jf dække-, hjarte-, kjortel-, nådef. Vis mere +